Hypno & More
Hulp bij loslaten en vrijzijn
Specifieke Chronische Pijn & Chronisch Vermoeidheid Syndroom (o.a.Fibromyalgie, burn-out, SOLK & M.E.)
Balance your energy the right way
by listening, not fighting
Deze pagina is bedoeld als voorbereiding op een traject bij specifieke chronische pijn en chronische vermoeidheid. Neem de tijd om deze informatie rustig door te lezen, in je eigen tempo.
Op deze pagina vind je meer informatie over specifieke chronische pijn en chronische vermoeidheid, zoals onder andere fibromyalgie, burn-out, SOLK en M.E. Je leest hoe de OldPain2Go®-methodiek kan helpen om beter te begrijpen wat er speelt en welke mogelijkheden er zijn voor herstel.
Het is belangrijk dat je de tijd neemt om deze uitleg rustig door te lezen.
OldPain2Go® kan alleen effectief zijn wanneer je bereid bent actief mee te werken aan je herstel.
Het onderbewuste leert onder andere door herhaling. Juist daarom is het belangrijk om deze informatie aandachtig tot je te nemen.
Als je jezelf die ruimte nu nog niet kunt geven, is deze methode op dit moment waarschijnlijk nog niet passend voor je.
Deze informatie is bedoeld voor mensen bij wie pijn of klachten blijven bestaan ondanks eerdere pogingen tot herstel.”
De rode draad:
Wanneer je bent gediagnosticeerd met specifieke chronische pijn zonder duidelijke medische verklaring, of met één van de hierboven genoemde aandoeningen, kan de uitleg hieronder helpen om beter te begrijpen wat er mogelijk speelt. Dit inzicht kan je ondersteunen bij het maken van een bewuste keuze richting herstel.
Deze uitleg is gebaseerd op intensieve studie en op de ervaringen van OldPain2Go®-practitioners wereldwijd. Zij hebben gewerkt met mensen met fibromyalgie (FM), M.E., CVS en vergelijkbare aandoeningen.
Door het zoeken naar de onderliggende oorzaak in plaats van het bestrijden van symptomen, blijken de resultaten in veel gevallen duurzaam.
Om een hardnekkig misverstand weg te nemen: deze klachten ontstaan niet doordat iemand lui is, en pijn of vermoeidheid zit niet “tussen de oren”.
Hoewel iedereen verschillende symptomen en niveaus van pijn, vermoeidheid en beperkingen ervaart, is er vaak één duidelijke overeenkomst: de manier waarop de klachten zijn begonnen en zich in de loop van de tijd hebben ontwikkeld.
Mensen met chronische, onverklaarbare pijn of aandoeningen zoals fibromyalgie, M.E. of CVS herkennen vaak één of meerdere van de volgende kenmerken:
-
Je bent een gedreven persoon met hart voor de zaak. Je onderneemt actie, helpt anderen graag en zet jezelf daarbij regelmatig op de tweede plaats. ‘Nee’ zeggen vind je lastig.
-
De klachten beginnen vaak na een virale infectie, ernstige ziekte, vaccinatie, een langdurig stressvolle periode of een ingrijpend incident. Dat moment noem ik hier het activating event. Daarna blijven de klachten vaak aanhouden, ook al had je verwacht te herstellen.
-
Je voelt je gefrustreerd door het ontbreken van een duidelijke diagnose of oplossing, terwijl mensen in je omgeving vaak niet begrijpen hoe ernstig je situatie is. Ondertussen ben je voortdurend aan het vechten tegen de symptomen, verlies je veel energie aan het moeten bewijzen wat je niet meer kunt en voel je je schuldig dat je niet kunt doen wat vroeger vanzelfsprekend was. Al die innerlijke strijd kost enorm veel energie.
-
Je raakt steeds meer uit balans, vooral doordat je het gevoel hebt de regie over je gezondheid kwijt te zijn. Dat gevoel van regieverlies geeft spanning. Je gaat meer letten op je lichaam, probeert klachten te controleren of juist te negeren. Hoe harder je vecht, hoe verder je verwijderd raakt van vertrouwen in jezelf en je lichaam.
Het Overlevingsmechanisme
Je lichaam heeft een krachtig overlevingsmechanisme dat geactiveerd wordt wanneer je jezelf overbelast. Dit systeem zorgt ervoor dat je rust neemt om te herstellen en verdere schade te voorkomen. Helaas kan dit mechanisme langdurig actief blijven, zelfs wanneer het niet langer nodig is, wat kan resulteren in chronische pijn en vermoeidheid.
Pijn en vermoeidheid zijn natuurlijke signalen die je waarschuwen om niet verder te gaan dan je grenzen. Je lichaam neemt letterlijk de controle over om te voorkomen dat je jezelf verder beschadigt.
Als je gewend bent om altijd door te gaan, kan dit beschermingsmechanisme ervoor zorgen dat je vast komt te zitten in een cyclus van pijn en vermoeidheid.
De Oplossing: OldPain2Go®
De kracht van OldPain2Go® ligt in het vermogen om met je on(der)bewuste brein te communiceren en het pijnsignaal te onderhandelen.
Je onbewuste brein is vaak de sleutel tot herstel, maar alleen als je bereid bent je gedrag en grenzen aan te passen.
De techniek helpt je het pijnsignaal uit te schakelen door een afspraak te maken met je onbewuste brein, waarbij je leert respecteren wat je lichaam en geest nodig hebben om te herstellen.
Het onderhandelen met het onbewuste brein verloopt vaak eenvoudig, maar het totale proces vraagt tijd, aandacht en bereidheid tot verandering. Het vraagt dat je je levensstijl en tempo onder de loep neemt. Zolang je vasthoudt aan oude gewoonten en je grenzen blijft negeren, kan de pijn terugkomen als beschermingsmechanisme.
Jouw Keuze
Je staat nu voor een belangrijke keuze: rustiger aan doen en leren luisteren naar je lichaam, of blijven vasthouden aan oude patronen, met alle gevolgen van dien.
Het goede nieuws is dat herstel mogelijk is, mits je bereid bent je gedrag te veranderen, te leren luisteren naar de signalen van je lichaam en te onderzoeken wat de oorspronkelijke oorzaak is geweest.
Benieuwd naar wat OldPain2Go® voor jou kan doen?
Als je jezelf herkent in bovenstaande uitleg en je echt bereid bent om verandering in je leven aan te brengen, kun je een afspraak maken voor een beoordelingsconsult. Ik begeleid je in je herstelproces en werk samen met jou aan het doorbreken van de vicieuze cirkel van chronische pijn en vermoeidheid.
Een metafoor als voorbeeld: je rijdt te hard!
Stel je voor dat je met 100 km/u door een 50-km-zone rijdt. In eerste instantie lijkt het alsof je opschiet. Maar uiteindelijk ben je langzamer dan iedereen die gewoon 50 km/u rijdt. Je wordt namelijk aangehouden, moet wachten en loopt vertraging op.
Vervolgens probeer je die verloren tijd in te halen door nóg harder te rijden. Je gaat 120 km/u, wordt opnieuw aangehouden en dit keer raak je zelfs tijdelijk je rijbewijs kwijt. Weer stilstand. Weer wachten.
Als je alles bij elkaar optelt, kom je door dat gejaagde gedrag uit op een gemiddelde snelheid die veel lager ligt dan wanneer je vanaf het begin rustig was blijven rijden. Harder gaan levert je uiteindelijk geen tijdwinst op, maar juist meer vertraging.
Zo werkt het ook met jezelf voortdurend over je grenzen heen duwen: het lijkt alsof je vooruitgaat, maar ondertussen raak je steeds verder achterop.
Uitleg: Activating Event en Initial Synthesizing Event
Soms ontstaat fysieke of emotionele pijn niet door wat er nú gebeurt, maar doordat iets ouds opnieuw wordt aangeraakt. Een ervaring uit de vroege kindertijd kan diepe indruk maken, vooral wanneer een kind zich niet veilig voelt. Zo’n ervaring noemen we een Initial Synthesizing Event: een inprenting.
Als kind leer je daarmee omgaan. Je past je aan, ontwikkelt strategieën en gaat verder. Vaak zonder je later nog bewust te zijn van wat er toen is gebeurd.
Tot er op een dag iets gebeurt dat die oude inprenting activeert. Dat moment noemen we het Activating Event. Dit kan bijvoorbeeld een ziekte zijn, een ongeluk of een langdurige stressvolle periode. Het Activating Event hoeft op zichzelf niet ernstig te zijn, maar kan wel fungeren als trigger voor iets dat veel eerder is opgeslagen.
Het echte probleem zit daarom meestal niet in wat er nú gebeurt, maar in wat er ooit nodig was om te overleven en wat nu onbewust nog steeds actief is.
Praktijkvoorbeeld – Julia (naam gefingeerd)
Als kind groeide Julia op in een huis waarin veel spanning en ruzies waren tussen haar ouders. Ze voelde zich vaak onveilig en was voortdurend alert op wat er kon gebeuren. Om daarmee om te gaan ontwikkelde ze al jong een manier om zichzelf staande te houden: opletten, aanpassen en zorgen dat het niet escaleerde. Dat werd haar manier om veiligheid te creëren. Dit was haar Initial Synthesizing Event, een diepe inprenting waarin alertheid en verantwoordelijkheid gelijk kwamen te staan aan veiligheid.
Tijdens haar puberteit en jongvolwassen jaren leek dit geen probleem. Ze was bezig met ontwikkelen, leren, werken en het opbouwen van haar leven. Ze functioneerde goed, was actief en zorgzaam, en stond altijd klaar voor anderen. Haar manier van omgaan met spanning voelde normaal en hielp haar vooruit.
In de jaren daarna werd datzelfde patroon steeds intensiever. Julia bleef zorgen voor alles en iedereen, voelde zich verantwoordelijk en nam weinig ruimte voor herstel. Ze stond voortdurend ‘aan’. Zonder dat ze het doorhad, raakte haar lichaam langzaam overbelast.
Op haar 32e kreeg Julia een auto-ongeluk. Het ongeluk zelf viel mee en lichamelijk leek er weinig aan de hand. Maar direct na het ongeluk stond een man hard tegen haar te schreeuwen omdat ook zijn auto beschadigd was. Op dat moment voelde Julia zich opnieuw onveilig. Niet rationeel, maar diep van binnen. De situatie raakte aan iets ouds: dezelfde spanning en dreiging die ze als kind had ervaren tijdens de ruzies tussen haar ouders.
Dit moment werd het Activating Event. Niet omdat het ongeluk zo ernstig was, maar omdat het haar systeem herinnerde aan een oude staat van onveiligheid. Haar lichaam schakelde over op bescherming.
Na het ongeluk meldde Julia zich ziek en sliep ze veel. De vermoeidheid trok niet meer weg. Haar lichaam begon pijn te doen en ze had steeds minder energie. Na verschillende onderzoeken kreeg ze de diagnose fibromyalgie. Haar werd verteld dat ze ermee moest leren leven.
Op haar werk was weinig begrip en ook thuis voelde ze zich vaak niet echt gezien, al probeerde haar gezin haar wel te steunen. Haar leven paste zich steeds verder aan aan de klachten. Minder energie, meer beperkingen, en een lichaam dat steeds duidelijker ‘stop’ zei.
Op haar 53e, vlak voordat ze oma werd, kwam het besef dat ze zich niet langer zo wilde blijven voelen. Ze wilde haar kleinkind kunnen optillen, genieten en zich weer vrijer voelen. Dat verlangen werd haar motivatie om verder te kijken dan alleen de diagnose.
Door inzicht te krijgen in het Activating Event en het Initial Synthesizing Event, begon Julia te begrijpen dat haar klachten niet uit het niets waren ontstaan. Haar lichaam had jarenlang geprobeerd haar te beschermen door alert te blijven en door te gaan. Wat ooit nodig was, was nu een blokkade geworden.
Het proces was intens en confronterend. Julia merkte dat ze afscheid moest nemen van patronen die vertrouwd voelden, zelfs al waren ze uitputtend. Ze wist wat ze had, en loslaten voelde spannend.
Ook schaamte speelde een rol. Ze vroeg zich af wat anderen zouden denken als haar klachten zouden verminderen. Als er een medische behandeling of een pil was geweest, zou niemand daar vraagtekens bij zetten. Nu volgde ze een andere weg, en dat voelde kwetsbaar.
Toch zette ze door. Omdat haar verlangen om zich weer veilig en vrij te voelen groter was dan haar angst om los te laten wat haar zo lang had geholpen.
Deze pagina geeft verdieping en context bij het traject en de manier waarop ik werk. Deze informatie vormt de basis voor onze verdere afstemming.”