Jezelf toestemming geven: over vrijheid en het lef om het toch te doen.

En Poeh… dit vind ik spannend. Echt.

En dat filmpje…Ik wilde het zo professioneel mogelijk doen. Goed licht, een goede achtergrond, er netjes uitzien. Maar hoe ik het ook deed, het leek niet op mijzelf.

Na heel veel pogingen dacht ik: ik stop ermee, dit is niets voor mij, ik kan dit niet.

Maar na een paar dagen begon dat te wringen. Want ik wilde wél iets doen. Iets delen. En ineens viel het kwartje. Heel diep. Veel dieper dan eerst. Zo diep dat er een heerlijke kauwgombal uit de automaat kwam. Hahaha.

In al die filmpjes die inmiddels in de prullenbak liggen, vertel ik steeds weer hetzelfde: Vrijheid is jezelf zijn zonder toestemming.

Ja… van wie dan?

Ik was degene die de lat hoog legde. Die het nog niet goed genoeg vond. Die zichzelf toestemming onthield, die aan allemaal eisen moest voldoen. En toen besloot ik het nog één keer te proberen, maar anders. Gewoon buiten, in de natuur. Ontspannen. Zonder het in één keer goed te hoeven doen.

En daar zat het. Niet alleen als inzicht voor dit filmpje, maar veel breder.

In mijn praktijk nodig ik cliënten ook uit om iets nieuws te proberen. Om hun vaste patronen onder de loep te nemen en het eens anders te doen. Want als je blijft doen wat je altijd deed, verandert er uiteindelijk niets.

Dus ja: practice what you preach.

Ik gun mezelf ook de ruimte om te blijven groeien. En bovendien kunnen mensen mij nét iets makkelijker vinden als ik mezelf laat zien en horen.

Mijn missie is eigenlijk heel simpel: ik gun iedereen vrijheid.

Vrijheid van emotionele pijn.

Vrijheid van chronische fysieke pijn.

Vrijheid van alles wat je belemmert om werkelijk jezelf te zijn.

Vrijheid is jezelf zijn zonder toestemming.

En dan vooral zonder toestemming van jezelf. Jezelf toestemming geven.

Want waar je van anderen geen toestemming krijgt, kun je weglopen. Maar jezelf neem je overal mee naartoe. En als die innerlijke stemmetjes je voortdurend afraden, afremmen of bekritiseren, kan het ineens een hele uitdaging worden om iets tóch te doen.

De start van een nieuwe serie: Emoties

Ik heb besloten om te gaan bloggen en korte video's te maken. Ik begin met een serie over een onderwerpen waar we allemaal mee te maken hebben: emoties.

In mijn werk help ik mensen om het niet bewuste bewust te maken. Emoties zoals angst, woede, verdriet, schuld of schaamte komen vaak voort uit het onderbewuste. Meestal is het niet direct duidelijk welke boodschap ze voor ons hebben. Ondertussen sturen ze ons wél aan in onze keuzes en relaties.

Ze laten ons soms dingen doen die we eigenlijk niet willen. Denk aan dat moment waarop je "ja" zei tegen een extra taak, terwijl je hele lijf "nee" schreeuwde.

Pas als je begrijpt wat er onder de oppervlakte speelt, ontstaat er ruimte voor een nieuwe keuze. En mag je weer voelen dat je die keuze hebt.

Wat kun je verwachten?

Ik start een serie over emoties. Hoewel veiligheid en controle geen emoties zijn, bepalen ze vaak wel of emoties er mogen zijn en in welke vorm ze naar buiten komen. Daarom begin ik in mijn volgende blog met veiligheid en controle. Daarna ga ik dieper in op de op de emoties.

En jij?

Is er een thema waar je meer over wilt horen? Of is er iets dat jou op dit moment belemmert in je innerlijke vrijheid, in wat je voelt, denkt of doet? Laat het me weten in de reacties. Wie weet neem ik jouw onderwerp binnenkort mee.

Vind je dit waardevol, of ken je iemand die hier nu of bij mijn toekomstige blogs iets aan heeft?

Deel het gerust. Hoe meer we elkaar inspireren om echt onszelf te zijn, hoe vrijer het wordt.

Tot de volgende keer.